|
NIEUW
Een hele tijd geleden, ik
weet niet precies wanneer, vond ik het bot op de foto hiernaast. Het is een wervel van een
rund. Ik heb niet alleen dit bot gevonden maar een hele berg met botten. Het skelet
van de betreffende koe was toen al niet meer compleet. Er ontbrak al het
nodige. Nu heb ik deze wervel al die tijd bewaard zonder enige
bedoeling. Eigenlijk is het niet meer dan een herinnering aan een leuke
bergavond. Ik meende mij te herinneren dat op de plek waar de stapel
botten lag, dus waar de koe haar laatste ademtocht uitblies, een groot
opschrift stond. Dit opschrift beschreef het tragische einde van het
onfortuinlijke dier. Tenminste dat meende ik mij te herinneren. Toen
ik het idee kreeg voor deze rubriek een stukje te wijden aan dit bot
wilde ik het betreffende opschrift nog eens bekijken, čn de stapel
botten fotograferen natuurlijk. Ik wist niet meer precies waar het was maar meende
zeker dat het
ergens achterin de groeve in kwestie was. Na een avondje zoeken was
ik nogal in de war...ik kon het niet vinden! Hoe kon ik dit nu
vergeten zijn? De week daarna ben ik nog eens gaan zoeken, weer niets!
Vervolgens ben ik allerlei mensen gaan mailen die het ook niet precies
konden zeggen. Het liet mij niet los. Toch nog maar eens terug om te zoeken. Wie
kwam ik daar tegen? Juist, een tweede zoekmissie! Naar aanleiding van
een van mijn mails waren bevriende berglopers precies die avond op
precies de plek die ik mij meende te herinneren aan het zoeken naar de
botten en het opschrift. En wat bleek? Het was wel degelijk de juiste plek! Er
was nog een oudere bergloper bij die de stapel botten ook gekend heeft.
Ik was dus niet gek geworden...:de
stapel is voor en na door allerlei mensen stukje bij beetje meegenomen.
Een korte zoektocht ter plekke leverde een aantal achtergebleven kleinere
botjes op. Nog een bewijs dat ik niet gek aan het worden ben. Het opschrift
stond er ook nog, alleen zag het er anders uit dan ik mij meende te
herinneren. Hiernaast een foto van het opschrift. Het
is wat lastig te lezen, maar er staat: "Hier vonden we het geraamte
van Berta +/- 18 jaar een koe. Jan, LW, TS, Rik." Met
dank aan het zoekteam! |
 |
Wie
wel eens in een onderaardse kalksteengroeve komt in binnen- of
buitenland kent dit voorwerp. Zeer regelmatig kom je je tegen, of
liever, kwam. Ze verdwijnen door opruimwoede van instanties die menen
dat een berg schoon en opgeruimd hoort te zijn; sporen die van de
geschiedenis van een groeve vertellen dienen radicaal opgeruimd te
worden. Helaas!
Enfin, dit dingetje komt,
zoals de vorm al doet vermoeden, uit een voormalige champignonkwekerij.
Om precies te zijn uit een kwekerij van de Zonneberg. Somycel is een Frans
bedrijf dat het broed levert waaruit de champignons groeien. Vroeger
kreeg de kweker dit broed in flessen geleverd, tegenwoordig worden de
pakken champignonmest kant-en-klaar met het broed verkocht. Deze plastic
bordjes werden in de mest gestoken zodat de kweker kon zien welke
champignon op welk bed groeide. Somycel leverde verschillende soorten
champignon die met een nummer aangeduid werden. |
 |
In
een klein bergje in het Savelsbos heb ik deze schedel gevonden. Het
bergje was moeilijk toegankelijk en je moest je in onmogelijke bochten
wringen om binnen te raken. Het was klein en lag vol rommel. Tussen deze
rommel lag deze schedel.
Het is de schedel van een
vos. De onderkaak heb ik niet gevonden, maar die heb ik indertijd ook
niet echt gezocht. Wel heb ik mij voorgenomen deze ooit nog te gaan
zoeken. Maar ja, dat is inmiddels ruim 15 jaar geleden. Is het
bergje nog toegankelijk? Heeft iemand anders de onderkaak meegenomen?
Wie weet. Ooit ga ik nog eens kijken. |