Mijn naam is John Caris, ook wel bekend als Sonnie. Mijn eerste aanraking met mergelgroeven was (voor zover ik mij herinneren kan) met een rondleiding in grotten Noord van de Sint Pietersberg. Daar herinner ik mij echter weinig van. Ik was misschien een jaar of acht. Later, begin jaren tachtig, toen ik een jaar of dertien, veertien was maakte ik met neefjes rondom Bemelen de mergelgroeven onveilig. Erg avontuurlijk, erg spannend! Met een eenvoudige, goedkope zaklamp (en zonder reservelicht!) trokken we dagelijks door de berg. Aardappels werden in de berg gepoft, knakworstjes gewarmd en gejatte aardbeien en kersen opgegeten. Voor plaatselijke boeren moest gevlucht worden. Later bezocht ik met schoolkameraden dezelfde en andere groeven. Nog steeds een spannende tijd. Als bergloper zou ik mij destijds niet durven bestempelen; het was een kinderspel. Het was spanning en avontuur in een bijzondere omgeving. Oog voor de groeven had ik niet echt, al hebben we er nooit rottigheid uitgehaald. Na mijn militaire dienstplicht had ik geen werk maar wel veel tijd. Bij de VVV-Maastricht kon men nog gidsen gebruiken. Ik meldde mij aan in 1985 en mocht het voorjaar daarop mijn eerste rondleiding geven in grotten Noord. Later volgden Zonneberg, de Kazematten en het fort Sint Pieter. Hoeveel mensen ik rondgeleid heb weet ik niet maar het zijn er tienduizenden geweest en uit zowat alle landen van de wereld. Met andere gidsen die net als ik helemaal bezeten zijn/waren van mergelgroeven struinden we het mergelland af op zoek naar groeven die wij niet eerder gezien hadden. Dag en nacht, soms zeven dagen per week de berg in....! Overdag gidsen en 's avonds op ontdekking. Al doende hebben we bijna alle mergelgroeven gezien. Nu, ruim 24 jaar verder, ben ik geen gids meer maar wel nog steeds even fanatiek als het om mergelgroeven gaat! De omstandigheden verhinderen dat ik elke dag de berg in ga: vrouw en kinderen zouden het niet waarderen en overdag moet ik werken voor de kost. Buiten het bezoeken van mergelgroeven doe ik ook onderzoek in en naar de mergelgroeven. Ik ben daarom ook lid van de Studiegroep Onderaardse Kalksteengroeven sinds 1995. De Troglocaris website is voor het eerst online gegaan in 2004. 

Troglocaris..? Voor degenen die nog nooit van een Troglocaris gehoord hebben, hier enige zéér  beknopte uitleg: de Troglocaris anophtalmus zoals ie voluit heet is een zoetwatergarnaal, ook wel grotgarnaal genoemd omdat dit diertje enkel in grotten woont. Het diertje is te vinden in grotten van Bosnië Herzegovina, Italië, Slovenië en Croatië. Het beestje is volledig aangepast aan het leven in een omgeving zonder licht, het diertje heeft zodoende ogen nodig en is dan ook volledig blind. Het diertje verlaat zijn donkere woonomgeving nooit. Voor meer relevante informatie en véél afbeeldingen kun je het best met een zoekmachine naar 'Troglocaris' zoeken. Er komen beslist een heleboel hits. 

Waarom heet mijn site Troglocaris? Ik ben niet blind en ook geen garnaal. Ik vertoef wel graag in een mergelgroeve of op andere wijze ondergronds. Het voorvoegsel 'TROGLO' stamt uit het Grieks en betekent grot, spelonk of hol. Mijn achternaam is CARIS. Vandaar dus TROGLOCARIS.